İsmail Hakkı Nebioğlu (1893-1965)

İsmail Hakkı Nebioğlu 1893 yılında İstanbul’da Nişantaşı’nda doğdu. Babası Enderûn müdürlerinden Mehmed Nebil Bey, annesi Fatma Hanım’dır. İlkokulu okuduktan sonra Kabataş Lisesi’ni bitirdi; yüksek öğrenimini İstanbul Hukuk Fakültesi’nde tamamladı. Çeşitli resmi görevlerde bulundu, öğretmenlik yaptı. Askerlik hizmetini Çanakkale ve Kafkasya cephelerinde bölük komutanı olarak tamamladı. Keşan’da bir gece, birliği denetlemeye giderken bir bomba patlaması sonucu ağır şekilde yaralandı. Hastahanede kendine geldiği zaman gözlerinin büyük ölçüde zarar gördüğünü söylediler. Bu sebeple mâlûlen emekli oldu.Önceleri biraz görebilen sanatkârın gözleri zamanla tamamen göremez oldu. Uzun bir sanat hayatından sonra 20 Şubat 1965 tarihinde İstanbul’da öldü. 21 Şubat 1965 günü cenazesi kaldırılarak Karacaahmed Mezarlığı’na defnedildi.

Bir kız çocuğu olan Nebioğlu, Yıldız’da otururdu. Ailesinin mûsikiye karşı ilgisi vardı ve annesi ud çalardı. Bunun için mûsiki çalışmalarına çok erken yaşlarında annesinin udunu çalarak başladı. Gözleri görmez olduktan sonra kendisini tamamen mûsikiye verdi. Udi Afet Efendi’den kısa bir süre aldığı ud derslerinin dışında belli bir hocası olmadı. Giriftzen Asım Bey, Üsküdarlı Ziya Bey, Lavtacı Lütfi Bey ve İsmail Hakkı Bey’den yararlanmıştır. Bu sanatta daha çok kendi gayreti ile ilerledi.

Bestekârlığa 1918 yılında “Sine-i gül rengine hep hâleden şal gerseler” güfteli şarkısını besteleyerek başladı. Beş yüz kadar eser bestelemişse de bunların çoğu unutulmuştur. Eserlerinin hiçbiri yegâh makamından bestelemiş olduğu “Doldur ey sâkiy bu cem bezminde bir gün mey biter” şarkısı ayarında olamadı. Yaygınlık kazanan eseri kırk kadardır.

Dr.M.Nazmi Özalp-Türk Musikisi Tarihi kitabından alınmıştır.

Arazbar-Hele bir gel marika göynüm oldu pavlika

Arazbar-Karaman’dan çıkan dere düz gider

Gerdaniye-Karamanı’ın Deresi

Hicaz-Bir inci gibi döktüğü yaşlar ne yalandı

Hicaz-Sinende gül gibi solsam sararsam

Hicazkâr-Sarıkız

Hüseyni-Bağ oldum bostan oldum

Hüseyni-Doğru gitsem yollar komaz

Hüzzam-Beklerim her gün bu sahillerde

Hüzzam-Solgun bir hayâl gibi

Hüzzam-Yandı dil yandı ciğer yandı kebap oldu

Mâhur-Acep niye yürürken hep kırıtır arsız kız

Muhayyer-Bağa gidersin üzüme

Muhayyer-Cânâ beni andınsa haber ver bu gece bâd-ı sabâ’ya

Muhayyerkürdi-Gelmedin bir gececik bağıma mehtab olalı

Nikriz-Gönlüm senin aşkın ile

Nişâburek-Lâzım değil artık bana can

Rast-Dehrin gülüşü sahte bu ezvaka inan yok

Rast-Sürsün mü bu tahassür a cânım

Sûzinâk-Nice bir dağ dağ-ı zehr ile

Şehnaz-İlk görüşte kalbimi yaktın aman kara kız

Uşşak-Gizli derdim kalbimdedir onu ancak bilen bilir

Yegâh-Doldur ey sâki bu cem bezminde bir gün mey biter

Yegâh-Ne kadar şıktır hele beyaz iskarpin

 

 

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git