Ömer Altuğ (1905-1965)

Ömer Altuğ 1905 yılında Sivas’ta doğdu. Babasının adı Mehmed Kâmil’dir. İlk öğreniminden sonra Sivas Sultanisi’nde orta öğrenimini tamamladı. Bir süre medrese öğrenimi gördü. Tanburu kimseden ders almadan kendi kendine öğrendi. 1938’den sonra Ankara Radyosu’na girdi. O zamanlar ciddi bir sanat eğitimi yapılan bu kuruluşun onun sanatını ilerletmesinde büyük yararı oldu. Sessiz ve içe
dönük bir yaratılışta olan Ömer Altuğ’un nazik ve duygusal bir kişiliği vardı. Güçlü bir tanburi olmamakla birlikte temiz ve sağlam bir uslûbla çalardı. Özel mûsiki toplantılarına katıldığı zaman taksim ederken ışıkları söndürür, gözlerinden akan yaşları saklamağa çalışırdı. Radyoevi içinde bazı üzücü olaylara hedef olmuş, emekli olarak memleketine dönmüş, çeşitli sıkıntılar içinde 10 Mart 1965 tarihinde Sivas’ta ölmüştür.

Bestekârlık da yapan sanatkârın üç saz semaisi ile on kadar şarkısı biliniyor. Bunlardan “Gönlümün Melâli” adını verdiği nihavend makamındaki saz semâisi tutulmuş ve sevilmiştir. Şarkılarının bazıları da güzeldir.

Dr.M.Nazmi Özalp-Türk Musikisi Tarihi kitabından alınmıştır.

Hicazkâr-Söndü hep ümitleri ruhumda hicran dinmiyor

Hüseyni-Neden böyle yorgunsun kızılırmak al ırmak

Hüzzam-Gül yüzlüm ismini nerede ansam

Hüzzam-Neyden dökülen nağme olup kalbine aksam

Kürdilihicazkâr-Hicrânâ bürünmüş gidiyor bahtı siyâhım

Nihavend-Rûhumda bu akşam yine gizli elem var

Nihavend-Rüyâ gibi bir yazdı yarattın hevesinle

Nihavend Saz Semaisi

Sultaniyegâh Saz Semaisi

Şehnaz Saz Semaisi

Uşşak-Nedendir rûhumda  bu hicrân neden

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git