Yusuf Nalkesen

Yusuf Nalkesen, 25 Aralık 1923’de altı kardeşin en küçüğü olarak Üsküp’ün İştip kasabasında bir Türk ailesinde dünyaya geldi. Yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin dışında kaldıkları için gördükleri etnik baskılar sebebiyle Yusuf Nalkesen daha kundakta iken Türkiye’ye göç ettiler ve İzmir’e Kadifekale’ye yerleştiler. Annesi Hayriye hanımdır, babası bir nalbanttır. Bir süre sonra babasının ve abisinin aile mesleği olan nalbantlığın geçerli olabileceği İzmir’e en yakın olan Turgutlu’ya göçtüler. İlkokulu Turgutlu’da Cumhuriyet İlkokulunda okudu. Bu çağlarda müziğe ilgi duydu. 1936 yılında ortaokula başladı. Okul üstün başarı ile bitince ardından sınavsız seçilerek Balıkesir Necati Bey Erkek Muallim Mektebine parasız yatılı olarak gitti.

Öğretmen olunca ilk görev yeri Ağrı’nın Tutak ilçesi oldu. Sonra Yedek Subay olarak İstanbul’da askerliğini yaptı.

Bu yaşa kadar sadece duyduğu müzikleri dinleyerek içine hapsetti. 1947- 48 yıllarında, eline tesadüfen bir eski ud geçti. Hiç kimseden ders almadan yığınla tel kopararak ud çalmaya çalıştı. Öyle zamanlar oldu ki, günlük çalışma süresi 8-10 saati buldu. Adım, adım basamak, basamak fakat azimle, güvenle büyük bir tutku ve inatla yolunda ilerledi. Bu çalışmaları sessiz sedasız 1951 yılına kadar evinin en kuytu yerinde ve kimseleri tedirgin, rahatsız etmeyecek biçimde sürdü gitti, kendi kendine ud çalmayı öğrendi.

1950 yılında Manisa’nın Demirci ilçesinde öğretmen olarak görev yaptığı sırada, 26 ağustos 1950 tarihinde eşi ile birlikte İzmir’de kayınvalidesinin evinde tatildelerken Demirci Kasabası yandı. Tabii bu yangında onların evi de yok olmuştu. Bu yangın nedeniyle Manisa ili emrinden İzmir ili emrine naklini istedi. 1951 yılında İzmir’e Kemalpaşa. Her günkü müzik çalışma süresi ve temposu artan bir hızla gelişerek ta İzmir merkezine alınana kadar eksilmeden sürdü. Artık önüne, konan en zor saz eserlerini bile çalabiliyordu.
1952 yılında İzmir Radyosu Saz Sanatçılığı sınavı açılmıştı. Girdi ve kazandı. Sabahları okula, öğlenden sonra da Radyoya gidiyordu. Öğretmenliği devam ederken radyodaki saz sanatçılığı da devam ediyordu, 1970 nisanında öğretmenlikten emekli oldu. bu tarihten sonra sanatçı sendikalarında daha faal bir rol oynamaya başladı. Bu yüzden TRT yönetimiyle de arası bozuldu ve 13 Ağustos 1973 günü İzmir Radyosunda işten çıkarıldı. İş mahkemesinde 23 yıl hizmet ettiği TRT’ye dava açtı ve kazandı. Maddi hak ve kıdem tazminatımı TRT’den icra yoluyla tahsil etti.

1985 yılında Kültür Bakanlığı, Devlet Klasik Türk Musikisi Korosunu kurunca 1995 yılına dek “Uzman Müzikolog” olarak görev yapmıştır.
Yıllar önce, 5 Eylül 1951 tarihinde yaptığı “Veda Busesi” bestesi büyük bir patlama yapar ve milyonların diline düşer. “Saymadım Kaç Yıl Oldu”, “İçimdesin”, “Söylemez mi Bestem?”, “Seninle Bir Sonbahar”, “Kimi Dertten İçermiş”, “Yalan Değil”, “Avuçlarımda Hala Sıcaklığın Var”, “Kapın Her Çaldıkça”, “Gitmek mi Zor?”, “Madem Küstün”, “Dargın Ayrılmayalım” ve “O Ağacın Altı” gibi sayısız unutulmaz şarkı besteler.
1998 yılında Kültür Bakanlığı’nca Devlet Sanatçısı unvanı verilmiştir. 583 bestesi ve 1000 civarında da güftesi vardır.
Yusuf Nalkesen, 10 ağustos 1948 tarihinde Meliha Nalkesen ile evlendi, Sırasıyla; İnci adında bir kızı, Süleyman adında bir oğlu, Ebru adında bir kızı daha, ve son olarak Selçuk adında bir oğlu daha oldu.
Yusuf Nalkesen, 1 Ocak 2003 tarihinde İzmir’de 80 yaşında hayata gözlerini kapadı.

Acemkürdi-Bilir misin a sevdiğim nedir benim tek dileğim

Acemkürdi-Gözyaşlı gönül kırık gelip çattı ayrılık

Acemkürdi-Gözlerin suçlu suçlu bakmasın öyle bana

Acemkürdi-Kalmadı sana meylim dargın bile değilim

Acemkürdi-Hasret kolay mı çekilir

Acemkürdi-Pınar gibi derin derin

Beyati-Yüklüyüm dertlerden yana

Buselik-Bir duyan olursa ayıplar bizi

Dügah-Gurbet çekilmez oldu yollar geçilmez oldu

Evcara-Gül yüzün ipek saçın acep şimdi ne haldedir

Ferahnak-Zevke bak dünyada kedere değil

Hicaz-Albümlerden çıkarttığın bir kenara fırlattığın

Hicaz-Anmak için adını aleve dudak verdim

Hicaz-Aramak şimdi mi aklına geldi

Hicaz-Aylar değil ömrümce hiç “gel” demese de sesin

Hicaz-Az mı dedim öpme diye sen benim gözlerimden

Hicaz-Bebek’de Çamlıca’da Tarabya Kanlıca’da

Hicaz-Beklerim beklerim mektubun gelmez

Hicaz-Biliyorsun imkansız artık geri dönmemiz

Hicaz-Birgün karşılaşırsak ayrıldığımız yerde

Hicaz-Bir inat yüzünden sen dargınlık icat ettin

Hicaz-Bülbülün çilesi yanmakmış güle

Hicaz-Çatılmış kaşlarınla kime düşman gibisin

Hicaz-Çok kalmadı öteye gitmeye artık zaman

Hicaz-Çözemedim gönlümü gözlerinden

Hicaz-Dinle nasıl inliyor dalgalar uzaklarda

Hicaz-Elim sustu telim sustu dil sustu

Hicaz-Felek böyle reva görmüş

Hicaz-Garipleşir geceler sevenlerin gönlünde

Hicaz-Geldik yine bir araya

Hicaz-Gitmek mi zor kalmak mı zor

Hicaz-Gölgesinde mevsimler boyu oturduğumuz

Hicaz-Gönül defterinden silinmek acı

Hicaz-Güllerde renk dalda çiçek çöllerde su’sun

Hicaz-Hak yolunda bir dem gözüm

Hicaz-Hangimiz istemişiz de gelmişiz bu aleme biz

Hicaz-Her akşam zil çalınca

Hicaz-Her nedense bu seferki gidişin yaktı beni

Hicaz-Hülya bahçesinin çiçeklerinde

Hicaz-İçimden bir ses diyor dönecektir o geri

Hicaz-Kapat şu telefonu ağlamam duyulmasın

Hicaz-Karşıyaka körfezin şen diyarı

Hicaz-Kopmasın diye tek sevgi bağımız

Hicaz-Kopmuş gibi aramızdan en eski bağ bile bak

Hicaz-Kulağın ne zaman çın çın ederse

Hicaz-Ne arzu ediyor ne istiyorduk

Hicaz-Ne diledik ne istedik

Hicaz-Ne zaman bir ayak sesi geçse kapımın önünden

Hicaz-Neden yazdın bu mektubu

Hicaz-O büyük çınarın altında beni beklerdi her akşam

Hicaz-Özlediğim gözlerindir başka birşey dilemem

Hicaz-Petek petek varken balın

Hicaz-Sen onun uğruna onun yoluna

Hicaz-Saz Semaisi

Hicaz-Seninle bir sonbahar mevsimiydi tanıştık

Hicaz-Sevgilim bu halin böyle sürmesin artık

Hicaz-Sevilirken sevmedin hiç seni seveni

Hicaz-Sormamışsın hiç kimseden pek üzgünmüşsün giderken

Hicaz-Şu hüzünlü mahsun yorgun gönlümü gel titretme

Hicaz-Unutmadım seni hele yakan buseni

Hicaz-Yalan değil pek kolay olmayacak

Hicaz-Yalanmış yeminlerin git işveni ellere sun

Hicaz-Yarattığın cihan için bize verdiğin can için

Hicazkar-Çözemedim gönlümü gözlerinden bunca yıl

Hicazkar-Sen gideli kaç bahar oldu bak vefasız yar

Hicazkar-Zevk bak alemde kedere değil

Hüseyni-Pınarbaşı güldür güldür

Hüzzam-Ah şu gönlümüz (Neşelerle dolmak ister)

Hüzzam-Aklımdan çıkmadın hiç unutmadım

Hüzzam-Aksa da yaşlarımız çağlar mı susmuş pınar

Hüzzam-Albümlerden çıkartmadım tekini bile atmadım

Hüzzam-Bekleme boş yere sen artık gelmeyeceğim

Hüzzam-Ben saydım kaç yıl oldu biz ellerin olalı

Hüzzam-Ben seni senden çok sevmiyor muydum

Hüzzam-Benim kadar suçlusun bunda sen de

Hüzzam-Bir lokma bir hırka ile yetindim

Hüzzam-Bir zamanlar onunla öyle mesuttuk ki biz

Hüzzam-Bu tesadüf benim için dünyalara değer

Hüzzam-Bugün de sebepsiz ağladım yine

Hüzzam-Dargın ayrılmayalım diye koştum sana dün

Hüzzam-Eğer beni anıyorsan için için yanıyorsan

Hüzzam-Gönlümüzü biliyorlar

Hüzzam-Hadi ben öfkemi yenemedim de

Hüzzam-Hatırla gözlerim hatırla dünü

Hüzzam-İçimde kim vardı bir bilebilsen

Hüzzam-İçimdesin (Neden kaçtın uzaklara)

Hüzzam-İstersen sen beni düşünme anma

Hüzzam-Kalbimdeki ateşi rüzgar olup savurma

Hüzzam-Kalmasın öteye kavuşma demi

Hüzzam-Korktun dile düşmekten

Hüzzam-Madem küstün dargındın neden geldin ağladın

Hüzzam-Neden kaçtın uzaklara

Hüzzam-Neşelerle dolmak ister sevgiliyle olmak ister

Hüzzam- O ipek saçının bir tek teline

Hüzzam-Olanlar oldu geçti artık sen ne dersen de

Hüzzam-Rüya gibi uçup giden düşler gibi tezce biten

Hüzzam-Sen bana benim olan herşeyi gönderdin

Hüzzam-Sen beyaz bir martı ben mavi bir deniz

Hüzzam-Senden böyle bir mektup beklemiyordum inan

Hüzzam-Silinmedi gönülden ne hatıran ne adın

Hüzzam-Sonbahar değil ki solmuştur desem

Hüzzam-Sus sorma hiç ne haldeyim

Hüzzam-Tutundum ışıksız karanlıklara

Hüzzam-Uçuşurken yollarda sonbahar yaprakları

Hüzzam-Yitirmişim ben gülümü uçurmuşum bülbülümü

Hüzzam-Yok artık yok gönlümün yanacak başka yeri

Karcığar-Alnımda çizgiler saçım doldu ak

Karcığar-Ben her mevsim o yare  üzgün üzgün giderim

Karcığar-Bilirim sözün söz değişmemiştir

Karcığar-Bir uzun rüyadır hayat dediğin

Karcığar-Birazcık gül yüzüme bende ümit belirsin

Karcığar-Biz en güzel günleri dargın geçirdik

Karcığar-Bu gönül az mı günah işledi senin için

Karcığar-Canan diye bin ah ile feryad etme gönül

Karcığar-Duydum ki o benimle barışmak istiyormuş

Karcığar-Gülüşün de güzel ağlayışın da

Karcığar-Her akşam gözleri yolda sevenler sevgili bekler

Karcığar-Kaçsan da sen uzaklara olsan bile ellerin

Karcığar-Kimler ayırdı bizi kimler etti perişan

Karcığar-Rüya gibi geçiverdi bak şu otuz yılımız

Karcığar-Yalanmış gözyaşın da ettiğin yemin de

Kürdi-Anlattı erenler bir bahar değil

Kürdi-Ben her Eylül o parkta

Kürdi-Daha düne kadar hep el ele yan yanaydık

Kürdi-Gözümde yaş damla damla seviyorsan beni anla

Kürdi-Kalmadı sana meylim

Kürdi-Öyle zor geçti ki sensiz seneler

Kürdi-Yıllardan sonra bir akşam üzeri

Kürdilihicazkar-Ayrılsak da beraberiz

Kürdilihicazkar-Uyup ta eller sözüne şüphelere dalıyorsun

Kürdilihicazkar-Adımızın baş harfleri yazılmıştı iri iri

Kürdilihicazkar-Artık benim bu şehirde son günler son demimdir

Kürdilihicazkar-Avuçlarımda hala sıcaklığın var

Kürdilihicazkar-Beni görmek arzusu belirmiş

Kürdilihicazkar-Birgün bana dönecek bil ki yalvaracaksın

Kürdilihicazkar-Düşmeden saçlarına ak gününü gün etmeye bak

Kürdilihicazkar-Gel bu günah dolu yoldan vazgeçelim

Kürdilihicazkar-Gel verelim el ele aldırmayalım ele

Kürdilihicazkar-Gelince göz göze biz

Kürdilihicazkar-Hani nerde dünümüz tükeniyor ömrümüz

Kürdilihicazkar-Ne o bensiz edebilir ne temelli gidebilir

Kürdilihicazkar-O sebepsiz terkedişten bahsetme hiç

Kürdilihicazkar-Sanki senden başkasıydı beni bu hale koyan

Kürdilihicazkar-Saymadım kaç yıl oldu sen ellerin olalı

Kürdilihicazkar-Sen bahar kadar güzel sular kadar durusun

Kürdilihicazkar-Söyle naz mı bu kaş çatış

Kürdilihicazkar-Uyup da eller sözüne şüphelere dalıyorsun

Kürdilihicazkar-Yüzüne bakmıyorsam kabahat bende değil

Mahur-Gönlümü kıran da yaralayan da

Mahur-Gurubunun renkleri gömülürken sulara

Muhayyer-Allah’ın evinde Allah diyelim

Muhayyer-Tomurcuk gül gibi yüzün

Muhayyerkürdi-Bir ateşsin alevsin gönlümün ocağında

Muhayyerkürdi-Birgün acı bir rüzgar esiverecek birden

Muhayyerkürdi-Boş kalan gümüşten bir çerçeveye

Muhayyerkürdi-Dün zirvede idik bugün etekte

Muhayyerkürdi-Gel söz dinle peşinden sakın baktırma beni

Muhayyerkürdi-Gönlüm şendi bahtiyardı

Muhayyerkürdi-Hani nerde el ele olduğumuz o anlar

Muhayyerkürdi-Hani o bırakıp giderken beni (Veda Busesi)

Muhayyerkürdi-Kapın her çalındıça O mudur diyeceksin

Nihavend-Arkamdan tas tas su dökmeyi bırak

Nihavend-Bahtları okursun hep avuçlardan (Falcı)

Nihavend-Bana herşey sensiz el

Nihavend-Bekledim gelmiyorsun gönlünde hüzün mü var

Nihavend-Beklerken sevgiliyi o ne tatlı yanıştır

Nihavend-Ben gidince geçmesin sakın eller yerime

Nihavend-Ben sana bir tek acı söz bile demedim

Nihavend-Beni binbir kahr ile gitmeye mecbur ettin

Nihavend-Bir bilsen şu gönlümün

Nihavend-Bir inat yüzünden sen

Nihavend-Bir tutam sevgiyi bir demet aşkı

Nihavend-Bu gönül hep acılarla dostluk kurmuş

Nihavend-Bu senin bana ilk yalanın değil

Nihavend-Çiçeğimsin balımsın tutunacak dalımsın

Nihavend-Diller döküp peşimden dolaşma beyhude

Nihavend-Eğer yine geleceksen beni üzüp ağlatmaya

Nihavend-Gönlüm seni nasıl özler

Nihavend-Göze mi geldik yoksa yazımız mı böyleymiş

Nihavend-Hem git diyorsun hem de ellerim ellerinde

Nihavend-İnan ki kimse bana senin gibi bakmadı

Nihavend-Işığım yok karanlıklar evimdir

Nihavend-Kaderimde sen varsın sana gönül bağladım

Nihavend-Maksadım birazcık yine naz yapmaktı

Nihavend-Neler geçer gönlümüzden

Nihavend-O gelişin var ya

Nihavend-Ömrümün mutlu geçen günleri

Nihavend-Sabahların en güzeli sendedir

Nihavend-Saçların dağılmış yüzün pespembe

Nihavend-Sanki bir yıldız kaydı

Nihavend-Sen caydın sen durmadın

Nihavend-Seni ağlar bırakıp gitmemi sen istedin

Nihavend-Sen ki bana neler söylerdin

Nihavend-Söyle ateş olmayan yerde duman tüter mi

Nihavend-Tuttum yıllar yılı hep

Nihavend-Varsın gömsünler bizi ayrı ayrı yerlere

Nihavend-Yine maziye dönüp hasrete aşk katarak

Nikriz-Sakarya Çanakkale göründü son merhale

Nikriz-Sen Körfez’in incisisin İzmir’im

Rast-Bir gönül sıcaklığı var dumanlı meyhanelerde

Rast-Cıvıl cıvılsın sen her an

Rast-Hasret içimde bir kor

Rast-Hele bir düşte gör

Rast-Kim götürmüş ki malı mülkünden bir zerre

Rast-Kimi dertten içermiş kimi neş’eden

Rast-Yoruldu gözler artık sevdiğini demekten

Saba-Amentü billâhi deriz tek sana iman ederiz

Saba-Az mı çektim zalim senin yüzünden

Saba-Gittiğimi duyunca nasıl ağlayacaksın

Saba-Gurbet elde gün varınca akşama

Segah-Her kul bir yol tutmuş gider günahlara taman eder

Segah-Küçük yaştan beri yüzüm gülmedi

Segah-Sen besledin sen büyüttün

Suzinak-Elimden gelseydi unutmak bir an

Suzinak-Gülmeyi sen öğrettin sevmeyi de sen bana

Suzinak-Kaç mevsim biz hep seninle gezdik dolaştık el ele

Suzinak-Kalbim kanat takmış gamlı geceden

Suzinak-Kapanmış gönül kapım çoktan maceralara

Şedaraban-Sen varken gördüğüm değil bu alem

Uşşak-Bahtım gibi bak gözlerinin rengi de esmer

Uşşak-Belki de kızarsın diye demedim

Uşşak-Bir ayrılık rüzgârı esti o akşam

Uşşak-Bir güneş doğuyor yüzün gülünce

Uşşak-Duydum ki şimdi o pek perişanmış

Uşşak-Duydum ki şimdi sen pek pişmanmışsın

Uşşak-Uşşak-Düşmesin diye tek sevgimiz dile

Uşşak-Gözlerin doğuyor gecelerime

Uşşak-Kim demişse yalan demiş

Uşşak-Ne mektup geliyor ne haber senden

Uşşak-Sana açılan elleri tövbe eden şu dilleri

Uşşak-Sevgim ziyan olacaksa

Yegah-Mevsim güzel mehtap güzel mey güzel

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git